Dag 30: een laatste moment

Het laatste moment waar ik het over ga hebben is het moment van nu. Ik ben pas net thuis van school en dat was weer het eerste dagje sinds een week en een dag. Nu heb ik de tv aan terwijl m'n moeder op de bank ligt te kijken naar who is the boss? en ik aan de keukentafel achter de laptop dit aan het schrijven ben. Als het goed is kan zometeen een brief van een heel lief vriendinnetje op de mat vallen en ik kan niet wachten hem te lezen.

Ik vind het best jammer dat deze 30 dagen alweer voorbij zijn. Ik heb veel meegemaakt en over veel dingen gesproken waar ik anders niet snel over zou schrijven. Toch heb ik me er niet aangehouden om elke dag te posten. Dat omdat ik bijvoorbeeld afgelopen week ziek was of dat ik gewoon weg geen tijd had om het te doen. Wel heb ik het altijd ingehaald hoor dus ik ben klaar op schema. Ook ben ik blij dat ik niet meer verplicht hoef te schrijven. Nee niemand verplichtte mij, dat deed ik zelf. Nu kan ik weer makkelijker schrijven over wat ik wil en heb geen onderwerpen meer. Vanaf nu ga ik het gewoon weer over de dagelijkse dingen hebben. Over school, schrijven, m'n vriendlief en al het ander dat me bezig houd. Het was een fijne 30 dagen maar dit voorlopig niet meer..

Dag 29: mijn ambitie's

Eigenlijk wil ik het niet echt over mijn ambitie's hebben. De laatste tijd ben ik daar namelijk nogal wat over in de war. Sorry maar zal wel even iets anders schrijven.

Ik heb gisteren zoveel inspiratie op gedaan dat ik van plan ben een plot te schrijven voor een eventueel verhaal dat ik wil gaan maken. Ik wil er nog niet zoveel over kwijt maar als het goed gaat en ik er iets over kwijt wil laat ik jullie dat natuurlijk weten!

Dag 28: iets wat ik mis

Van de week had ik het er nog met m'n moeder over. Ik mis mijn kleine vertrouwde middelbare schooltje. Ik zit sinds eind augustus op een nieuwe school, het MBO in Leiderdorp die natuurlijk veel groter is.

Ik mis de leraren die altijd aardig waren je me holpen. Ik mis het wandelen van het station naar school. Daarbij liep ik altijd door het kleine winkelstraatje waar ik wel eens mensen uit de klas tegen kwam en mee bleef staan praten. Ik mis de sneeuw in het mooie Aerdenhout bij winter en ik mis het pas gemaaide gras in de lente. Ik mis het geblaak van de schapen in de wei naast de school en ik mis het om net niet te worden overgereden door een of andere hummer van een moeder die haar kind naar school brengt naast mijn school. Ook mis ik de rust van de regen en de stilte op straat die daarbij hoord maar ook de drukte van de leerlingen en bewoners in de zomer die allemaal op straat rondhangen en bij de patathutje zitten. Ik mis ook mijn beste vrienden en de eigenaresse van Teestie, het broodjeszaakje bij het station. Ik en Bente gingen daar minimaal eens per week heen om even met haar bij te kletsen en wat te drinken of te eten. Ik mis het om iedereen van school te kennen, we hadden maar rond de 300 leerlingen in totaal. Ik mis de Arjen die congergie (weet niet hoe je het schrijft) is en niet zo maar een maar de leukste. Ook de gekkigheid en de grapjes van docenten mis ik.
Ik mis gewoon de hele school inclusief het kleine dorpje Aerdenhout!

Dag 27: mijn favorieten plaats

Er is maar een plek op de wereld waar ik me echt helemaal thuis voel en dat is ... DISNEY LAND RESORT PARIJS! In de 16 jaar die ik leef ben ik 16 keer in Disney geweest. Ja ik weet het het klinkt ongelovig maar het is echt zo. Vroeger toen ik nog een klein kimmetje was gingen we soms wel 3 keer per jaar. Het personeel herkende ons nog net niet, haha. De laatste keer dat ik ben geweest is nu alweer bijna 2 jaar geleden in oktober 2008. Met m'n moeder, neefje, opa en zijn vriendin hebben we heerlijk 3 dagen/2 nachten in het disney hotel geslapen in bij de castle club. Voor de mensen niet weten wat dat is: dat is de suite afdeling van het disney hotel bij de ingang van het oude park. Vroeger toen ik klein was heb ik ooit een keer toen we de parkeerplaats van het disney hotel opreden gezegt: "Zo ik ben weer thuis". Zo voel ik me ook echt, alsof ik thuis kom in de wereld waar ik thuis hoor. Ik denk dat iedereen wel van de wereld houd binnen de poorten van disney. De magie, de rust en kinderlijke voelt iedereen 8 jaar of 88 jaar, dat maakt niet uit.
Hier een paar foto's van mijn laatste disney bezoekje:











Dit is wat voor mij de magie compleet maakt. Alles kan als jij het laat gebeuren - Mary Poppins.

Dag 26: mijn angsten

Waar ik nou echt doodsangsten van uit sta is toch wel kleine en enge beestjes zoals insecten. Veel mensen zijn bang van spinnen maar dat valt bij mij wel mee, als ze maar niet te groot zijn. Mijn vriend daar in tegen die schijt in z'n broek voor een spinnetje. Ooit sprong hij het huis binnen toen ik de voordeur opendeed omdat er een spinnetje op de muur naast de deur zat. Toen ik met m'n hand naar de muur ging om hem spinnetje op de grond te gooien dacht mijn vriend dat ik hem wou pakken om hem in z'n nek t gooien. Het gevolg? Hij gaf me een duw uit de deur post en probeerde de deur dicht te doen. Wat was dat grappig!
Verder ben ik eigenlijk alleen maar bang voor de dood. Waarom gaan mensen waarvan je houd eigenlijk dood? Hoe voelt het om dood te zijn? Allemaal vragen waar ik hopelijk nog lang niet achter kom..

Dag 25: een eerste..

..dag op het MBO.
na een saaie toespraak naar een lokaal voor uitleg en een rondleiding door het gebouw. na een korte pauze en buiten zijn gingen we schermen. je weet wel die sport waarbij je elkaar moeten raken met van die helmen en rare pakjes. dus hup, ik pakje aan en gaan met die banaan. als je dan die helm van je hoofd afhaalt zat meteen je haar niet meer maar tja, een kniesoor die daar op let! toch?
daarna gingen we gezamelijk lunchen. geheel verzorgt, voor een school dan. verschillende broodjes met verschillende soorten beleg bijvoorbeeld filet american, ei en ham. ook was er melk dus mijn eigen meegenomen brood was totaal overbodig. tot dat ik op de trein zat te wachten maarja.
na nog een korte pauze, dit keer binnen vergezeld door mijn beau monde mini formaat, werden we weer met z'n alle het lokaal ingeloodst voor een creatieve activiteit. tuurlijk hadden alle meisje al iemand om na te schilderen en te ondervragen dus moest ik samen met een jongen. niet erg hoor, hij was wel aardig. een makkelijke naam dus dat is een van de weinige die ik heb onthouden.

op een begeven moment zag ik het echt niet meer zitten en wou ik eigenlijk het liefste naar huis. toen het eindelijk zo ver was en ik bij de bushalte aankwam raakte ik in een gezellig gesprek met een meisje uit mijn klas die niet zo ver bij mij vandaan woont. echt over van alles gepraat en heel gezellig. nu zie morgen dan toch wel weer een beetje zonnig in. de volgende dag zouden we gaan bowlen. als er één iemand is die niet(!) kan bowlen en dat ben ik. zonder twijfel de enige echte waarheid.
oja om nog is wat grappigs te vertellen. toen ik de test voor deze opleiding moest doen kwam er ook een meisje. beetje zelfde bouw als ik én zwanger. komt vandaag een docent op me af terwijl ik het lokaal binnen wil gaan voor de lunch om op fluisterende toon te vragen: "is het een jongetje of een meisje geworden?". ik begin te lachen en vertel dat ik dat gelukkig niet was maar een ander meisje. ze was er trouwens niet. niet aangenomen of niet aanwezig? de docent wist het ook niet maar verontschuldigde zich meteen. nee voor een kindje ben ik nog wel een beetje jong, vind ik.

* Deze blogpost is al eerder gemaakt.

Dag 24: dingen die mij aan het huilen maken

Eigenlijk huil ik niet zo heel snel uitzonderingen daar gelaten natuurlijk. Misschien als er iemand overleden is of als ik een heftige ruzie heb gehad met m'n vriend maar dat hoord er eigenlijk bij. Daarom doe ik maar een stokje die ik ergens heb opgepikt. De 4:

4 plaatsen waar ik vaak kom (op huis na):
School
Het huis van mijn vriend
Internet
Het ns station

4 mensen die mij regelmatig mailen:
Mensen uit mijn klas
Pepijn
Jeannine van scrapit & wriptit
Hyves, helaas

4 favorieten geuren:
Een frisgewassen beddengoed
Mijn luchtje van Juice Couture
Pas gemaaid gras
De lucht van kerst

4 plaatsen waar ik nu zou willen zijn:
In bed want ik ben ziek
In een dansstudio om te trainen
In disney land resort parijs #wantikbenerzoverslaafdaan!
Met vriendlief in antwerpen of parijs

4 series die ik volg
Oh oh cherso
Gossip girl
So you think you can dance
Gtst

Dag 23: dingen waardoor ik me beter voel

Dingen waar ik blij word zijn:
De kleuren van de lente - creatief zijn - de kou van de winter - in de winter met een boek op de bank met alle kaarsjes aan - kerstfilms op tv - kerstliedjes op de radio met voorkeur sky radio - bloggen - mijn vrienden die er door dik en dun voor me zijn - heel hard meezingen met hele slechte liedjes - luisteren naar hoe de regen op de ramen tikt - bij mijn lieve vriend in de armen kruipen als ik me rot voel - de lieve en zorgzame woorden van mijn moeder - de kerstboom optuigen - nog steeds mijn schoen mogen zetten van mijn moeder #enerdanooknogsteedswatinkrijgen - mijn redelijk aparte familie waarvan mensen zeggen dat we leuker zijn dan de pfaff's en gtst bij elkaar - dansen - mooie kleding kopen en het dan allemaal te gelijkertijd aan willen - raar doen met iedereen die maar mee wil doen - spontaan met me moeder in de huiskamer gaan dansen - een lief smsje ontvangen van een goede vriend(in) of mijn eigen vriendlief - samen met m'n vriend tegen elkaar aankruipen en grootse plannen maken over hoe we onze 1 jaar samen gaan vieren - oh oh cherso kijken - in de winter sneeuwballen gevechten kunnen houden - fotograferen - de gezellig gesprekken met m'n dokter #klinktraarmaarzeisechtheelaardig - als ik een nieuw scrapbook blad in de boekenwinkel zie liggen - jarig zijn - en nog zo veel meer...

Dag 22: iets wat me van streek maakt

Een lijstje van dingen die mij van streek maken:
ruzie met m'n vriend - een begravenis - armoede overal op de wereld dus ook in Nederland - oorlog - slechte cijfers op school - natuurrampen zoals in Afganistan - een boze moeder - een verdrietige moeder - zielige verhalen van andere mensen - een verdrietige vriend - een beste vriend die word geplayed - achterbakse mensen - pedofielen - lichte straffen in Nederland - ernstig zieke mensen in mijn omgeving

Dag 21: een ander moment

Een moment in mijn leven die me nog helder bijstaat? Het moment dat Michelle, marit en ik met z'n drieen dear john gingen kijken en een chocolade gezichtsmasker op gingen doen.



De rest van de groep waar we altijd mee zijn op de camping in de zomervakantie deed mee aan een soort van speurtocht. Michelle kon niet mee omdat ze meedeed aan een danswedstrijd op de camping en marit kon niet mee omdat ze pas net van renesse terug was op de camping. Waarom ik niet meedeed? Luiheid noemen ze dat volgens mij. We hebben echt gelachen met die maskertjes op en Michelle en Marit moesten natuurkijk huilen bij dear john. Die fijn is ook zo mooi!

Dag 20: deze maand

Even de belangrijkste punten van deze maand tot nu toe:

14 september was vriendlief jarig! Wat is een oudje, haha. Het weekend van 10 september gingen we lekker weg met z'n moeder en z'n stiefvader. We hebben ongeveer 4(!) uur gefietst en we zaten in het limburgse plaatsje Herkenbosch.

Ik heb mijn eerste 10 gehaald voor rechten. Samen met een meisje uit m'n klas moesten we binnen 40 minuten een heel projectje in elkaar draaien over trouwen op huwelijkse voorwaarden/gemeenschap van goederen, over ondertrouw en de voorwaarden voor het huwelijk. Helaas, volgens mij telt de 10 niet maar het staat toch gewoon zó leuk!

Ik ben ziek. Ik heb iets van buikgriep en ik haat het. M'n moeder is ook niet echt lekker en we geven dus gewoon m'n beste vriend de schuld want die was er vrijdag en die was ook niet echt lekker (lees: hij moest overgeven bij de buren in de bosjes).

Vorig weekend lekker samen met vriendlief geweest. Lekker ontspannen terwijl er lekker ontbijt en alles voor me werd gemaakt.

Dag 19: ergens waar ik spijt van heb

Niet vaak doe ik iets waar ik later spijt van heb. Soms sta ik achter mijn beslissingen en heb dan dus ook geen spijt. Maar als ik toch iets moet kiezen dan kies ik dit:

Mijn docent nederlands vertelde vanmiddag opeens dat ik een presentatie moest houden. Normaal schrijft hij dat op het bord maar dat heeft hij afgelopen dinsdag niet gedaan. Hij stond bij een ander meisje die ook moest presenteren, en aan wie het had verteld, terwijl ik hem vertelde dat hij het echt niet aan me had verteld. Ze kijkt me aan met een blik van ja tuurlijk gelul! Waarop ik me echt niet kon inhouden en er uitflapte dat ze het niet hoefde te geloven maar dat ik wist dat het wel zo was. Zij barste in een sarcastisch gelach uit alleen haar vriendinnen dus niet. Mooi, dacht ik. Maar nu heb ik wel een beetje spijt van mijn botheid omdat ik meestal, al zeg ik het zelf, een lief meisje ben en me, helaas niet altijd goed, opoffer.

Gelukkig was de evaluatie van mijn nederlands docent goed en als het voor een cijfer zou wijn geweest had ik zeker een 8,5 a een 9. Niet verkeerd dus voor een onvoorbereide presentatie.

Dag 18: mijn favoriete verjaardag

Mijn favoriete verjaardag is zeker de meest recente verjaardag. Ik ben 28 augustus zestien geworden en heb dat samen met m'n moeder, schoonvader en lieve vriend geviert.

Na een heerlijk overdags samen te zijn geweest met mijn vriend ging ik me omkleden en samen met mijn vriend naar m'n moeder toe. Daar hebben we gewacht op z'n vader en heerlijk met z'n alle gegeten. Rond half zeven stapte we in de auto en vertrokken we naar scheveningen. Op mijn verjaardag gingen we naar de musical Mary Poppins en wat bleek? Noortje en William speelde zelf die avond! Snel de cd gekocht en de pin en toen even lekker wat drinken in de bar omdat we natuurlijk veel te vroeg waren.



In de pauze gingen vriendlief en ik samen even een rondje maken en zagen we een bordje met daarop: Tot tien minuten na de voorstelling geven Mary Poppins en Bert handtekening in de voyer. Ik knipperde even lief met m'n ogen naar vriendlief en tuurlijk wou hij wel mee en foto's maken.



Op de terug weg naar huis hebben we nog met z'n vieren een lekker italiaans ijsje gegeten als mooie afsluiter van een fijne zestiende verjaardag!

Dag 17: mijn favoriete moment

Mijn favorieten moment is toch denk ik wel het behalen van mijn VMBO diploma. Na een paar weken zonder enige spanning voor de uitslag was daar opeens de dag ervoor. De dag zelf konden mijn moeder en ik gewoon niet meer. Vreselijk was het en heel zenuwslopend.

Ik zou tussen een en vier uur gebeld worden. Om vijf minuten voor een ging de telefoon. Ik keek op het schermpje en ja hoor, de naam van mijn school verscheen erop. Ik piepend tegen mijn moeder dat het school was en nam op. "Kim ik mag je feliciteren want je bent geslaagd!". Ik begon letterlijk te juichen en mijn moeder natuurlijk ook.
In de avond kwam mijn familie, kennisen, vrienden, mijn vriend en schoonvader. We aten met z'n alle gezellig saté en salades en ik kreeg allemaal cadeautjes en geld. Veel gezellig om me heen en mijn moeder en ik hadden zelfs slingers opgehangen. Natuurlijk hing ook de vlag buiten met mijn tas en feliciteerde zelfs de buren mij.



Toen de dag van de diplome uitreiking. Mijn moeder, vriend en mijn schoonvader gingen gezellig mee. Ik kreeg zo'n echte amerikaanse hoed op zoals in de films. we kregen champagne en iedereen was een groepje ingedeeld om naar voren te komen. En je raad het wel, ik hoorde bij de studiebollen. Mijn franse lerares uit de eerste en tweede deed een rijmpje over ons en toen eindelijk dat diploma ondertekenen. Heerlijk om hem zo vast te hebben en dus zeker mijn favoriete moment!

Dag 16: mijn eerste kus

Mijn eerste echt kus, als in tongzoen, kreeg ik toen ik 13 was. Ik en die jongen vonden elkaar al een hele tijd leuk en en sinds ongeveer een week hadden we verkering. Ik kende hem van de dansschool en we stonden voor de deur gewoon te knuffelen. Ik vond het zo spannend. Hoe zou het zijn? Is het niet ontzettend vies? Echt van alles spookte er door mijn hoofd.

Nu ben ik 16 en heb nog maar met 3 jongens echt gezoend. Best weinig in vergelijking met vriendinnen. Alleen ik ga niet uit, heb nu alweer 10 maanden een vriend en ga niet vreemd en ik kwam gewoon niemand tegen. Ik heb voor mijn vriend die ik nu heb een jaar geen relatie gehad. Gewoon geen tijd in verband met dansen en mijn hart moest weer heelen. Nu zijn we sinds gisteren alweer 10 maanden samen en alles gaat helemaal goed (nok,nok, even afkloppen).

Dag 15: mijn dromen

Ik ben een echte dromer, altijd al geweest. Als klein kind droomde ik bijvoorbeeld dat ik alle hongerige kindjes in Afrika kon helpen. Als er een ramp was gebeurt gingen ik en mijn toenmalige best vriendinnetje bijvoorbeeld kaarten maken om die in de straat aan de deur te verkopen. Ik en mijn vader gingen dan met het opgehaalde geld naar de kerk om het daar aan het goede doel te steunen. Ook heb ik met het tsunami in Sri Lanka meegeholpen aan een project van het jeug journaal. Je kon geld insturen en dan gingen zij er weer nieuwe scholen van bouwen. Helaas na al die jaren van dromen dat ik echt kon helpen heb ik het maar opgegeven. Geen kaarten maken meer voor mij dus.

Ook droom ik van andere dingen. Dingen zoals dat het later allemaal anders wordt. Dat iedereen mag dansen, het maakt niet uit hoe je eruit ziet. Dat mensen in Nederland niet meer naar de voedselbank hoeven voor hun eten. Dat er minder terrorisme in de wereld bestaat (helaas wordt het de laatste tijd alleen maar erger) en dat mensen meer respect voor elkaar tonen. Zo zit er bijvoorbeeld een jongen in mijn klas, ik heb er gewoon geen woorden voor. Hij is brutaal tegen docenten, geeft geen antwoord als er bijvoorbeeld wordt gevraagt waarom hij te laat in de les komt haalt hij zijn schouders op en loopt door zonder te antwoorde. Ook vraagt hij regelmatig of hij naar de wc mag en komt dan een kwartier later terug. Wil niet weten wat hij aan het doen was.. bellen?

Ook droom ik van een betere wereld. Overal bloemetjes en mooie weides. Niet zoveel huizen als dat er nu zijn. Weet nog dat er bij mij voor de deur een weide vol bloemetjes was. Ik stapte het veld op en ging dan ook regelmatig boeketjes plukken voor m'n moeder. Ook zou ik veel zachte zomerbriesjes willen en mooie romantische zonsondergangen. Ook droom ik elk jaar weer over eerste kerstdag wakker worden met een hele pak sneeuw voor de deur. Elke winter lichtjes in de bomen die aangaan als het donker wordt en echt kerstkoortjes net als in de films. De auto's krijgen proppelors op het dak voor te vliegen er zijn limo's waar een jacuzzi in zit. Ook word ik self made milionair zodat ik de limo kan betalen en de mooiste merken uit de rekken in de PC hoofd kan trekken zoals Twin set en eindelijk de 2.55 bag van Chanel kan kopen. Niet te vergeten kan ik dan ook niet één maar heel wat Hermes Birkin bags kopen, heerlijk! Maar ook al word ik geen milionair zal ik gelukkig worden. Ik ga weer geloven in het trouwen met je ware liefde en wordt ik zo gelukkig dat ik niet ga scheiden. Ik krijg een lief kindje die net zo is opgevoed als ik. En ook droom ik over blablabla..

Dag 14: Wat ik aan heb vandaag

Omdat ik na een flinke shopsessie met m'n moeder ben gaan baderen heb ik niet meer aan wat ik eigenlijk aan had vandaag. Dus heb ik maar even foto gemaakt van wat ik nu aan heb. En meteen dus een kledingstuk wat ik vandaag heb gescoort in beeld. Ik heb nu een lekker wijd shirt aan met kanten strik erop en een zwarte driekwart jogging broek aan.
Tijdens de shopsessie had ik gewoon mijn blauwe suede flatjes aan met een spijkerbroek en een roze classic Tommy V hals truitje erboven. Ben flink los gegaan zeg. Heb 2 vestjes en een truitje van Twin set en het shirtje op de foto, een poncho en jurkje bij de vera moda. Ik zal er snel wel foto's van maken als een soort van shoplogje.



Tijdens het shoppen met m'n moeder liepen we ook een thee winkeltje binnen. We hebben dus een hele leuke theemuts gekocht en kregen dus ook meteen zin in thee. Toen we thuis waren hebben we daarom ook meteen thee gezet in de Blond Amsterdam theepot en onze bijpassende kopjes uit de kast geplukt. Heerlijk boekje erbij en puur genieten op de zondagmiddag!

Dag 13: mijn week

Mijn week van maandag tot en met vandaag:

- Maandag naar school geweest en s'avonds lekker bank gehangen en BNTM gekeken met vriendlief. Hem vooral plagen over wat ie nou toch zal krijgen voor zijn verjaardag. Ook lekker geblogt natuurlijk.
- Dinsdag was vriendlief jarig. Alweer 26 jaar, wat een oud gebakje zeg! Gewoon naar school geweest en eindelijk het cadeautje geven na hem al die weken te hebben verstopt. Geblogt.
- Woensdag maar een kort dagje op school. Helaas, huiswerk hoort erbij en daarna naar vriendlief gegaan. Heerlijk sex and the city 1 gekeken want die had ik nog niet gezien. Ja, heel beschamend!)Geblogt.
- Donderdag heerlijk laatste uurtje rekenen uitgevallen en in de avond met vriendlief en beste vriendje Pepijn naar de kermis geweest. En tuurlijk, het zal is niet zo zijn, kom ik mijn mentor tegen. Geblogt.
- Vrijdag na school met vriendlief mee naar de hermitage voor een besloten voorstelling die vandaag is geopend over Alexander de Grote. In de avond heerlijk bank gehangen en geblogt.
- Zaterdag (vandaag) vroeg naar vriendlief gegaan. Heerlijk daar ontbeten en in de middag heeft ie lekker roereitje gemaakt. Geblogt!

Dag 12: wat er in mijn tas zit

Wat vaak in mijn tas zit is mijn wettenbundel en mijn ECDL boek. Ook heb ik altijd een flesje water en een bakje voor brood en een koekje. Een paar aantekenschriftje en mij betty boop agenda. Ook gaat soms ook mijn laptop mee en vaak ook mijn basisboek recht.
Niet te vergeten!: mijn portemonee en mijn huis sleutels en een boek voor onderweg en in de pauzes.

Dag 11: mijn broers en zussen

Ieder kind wil als ze klein zijn toch een broertje of zusje. Maar voor mij mocht het niet zo zijn en daar ben ik nu heel blij om. Dus nee, ik heb geen broertje en of zusje. Ik vind het niet erg hoor. Niemand die mijn barbie's vroeger afpakte of me sloeg zoals een broertje zou doen.

Mijn neefje is eigenlijk mijn broertje. Daarnaast is hij ook nog eens een van mijn beste vrienden. We kunnen lachen en heel goed met elkar praten. Vroeger was dat wel anders. We pestte elkaar en als hij viel gaf hij mij de schuld. Negen van de tien keer liep ik honderd kilometer achter hem maar toch. Ik zag hem haast elke dag en we gedroegen ons ook als broer en zus. Éen is het zo erg geweest dat ik hem in zijn hoofd heb gebeten. Ik schaam me er dood voor maar nu kunnen we erg wel om lachen. Toen onze oma in het ziekenhuis terecht kwam hebben we opeens geen ruzie's meer. Nou bijna niet dan. Nog maar éen keer per jaar ongeveer.